• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası

GÖNÜLDEN KALBE

İnternet Sitemize Hoş Geldiniz

KUL HAKKI

Kul Hakkı

Ebu Hüreyre’den (r.a.) rivayet edildiğine göre Rasulüllah şöyle demiştir:

“Ahiret gününde ne altın ne de gümüş para vardır. Bu nedenle haksızlık yapanın iyilik ve sevapları varsa bunlardan alınıp hak sahibine verilir. Şayet sevabı yoksa o kişi, mağdur ettiği kişinin gü- nahlarını yüklenir.” (Tirmizi, Sıfatü’l-kıyame, 2.)

Peygamber Efendimiz’in Safa Tepesi’ne çıkıp “Haberiniz olsun ki ben, şiddetli bir azap öncesinde sizin için gönderilmiş bir uyarıcıyım.” (Müslim, İman, 355.) dediği zamandan itibaren bir ömür boyu insanları hakkında uyardığı bir gün vardır: ahiret günü. Geleceği hakkında asla şüphe olmayan bu günün varlığına inanmak mümin olabilmenin vazgeçilmez bir kaidesidir.

Bütün insanların kabirlerinden çıkacağı “yevmü’l-huruc” (Kâf, 50/42.), yeniden dirilişin yaşanacağı “yevmü’l-ba’s” (Rum, 30/56.), bazı insanların yaya bazı insanların binekli bazılarının ise yüz üstü sürünerek toplanıp bir araya geleceği (Tirmizi, Tefsiru’l-Kur’an, 17.) “yevmü’l-cem” yani toplanma günüdür o gün. (Şûrâ, 42/7.) Yevmü’t-teğabün (Teğabün, 64/9.) diye ifade edilen aldanışın ortaya çıkacağı gündür. “Bir yığın kemik, bir yığın toz olduğu- muz zaman mı yeniden diriltilecekmişiz? (İsra, 17/49.) diyerek Rasulüllah’ı ciddiye al- mayanların ve bu günün geleceğine inan- dığı hâlde pervasızca yaşayan insanların aldandıklarını anlayacakları gündür. İşte o gün herkesin dünya hayatında kazandıklarıyla yüzleşeceği, Rabbine ince ince hesap vereceği “yevmü’l-hisab”, hesap günüdür. (Sâd, 38/53.) O gün, suçluların, “Bu nasıl bir kitap! Küçük büyük hiçbir şey bırakmaksızın (yaptıklarımızın) hep- sini sayıp dökmüş!’ (Kehf, 18/49.) sözleriyle dehşete kapıldıkları amel defterleri or- taya konur ve artık onların dilleri değil elleri konuşur, ayakları da şahitlik eder tüm yaptıklarına. (Yasin, 36/65.) Artık geri dönüp iyilik yapmak için yalvarmaları beyhudedir. Adalet terazilerinin kuru- lacağı o gün zerre kadar iyilik yapan da zerre kadar kötülük yapan da yaptığının karşılığını görecek (Zilzal, 99/7-8.) ve hiç kimseye haksızlık yapılmayacaktır. Dün- ya hayatında haksızlığa uğramış olan kimseler de işte bu adil hesaplaşmada haklarını tastamam alacaklardır. Böylece kişi kendisiyle ve Rabbiyle yüzleşmekle kalmayacak, diğer insanlarla da hesaplaşarak sorgusunu tamamlayacaktır.

Malın mülkün hükümsüz kaldığı, aile akraba ve dostun fayda sağlamadığı ahi- ret gününde kişinin tek sermayesi dün- yada işlediği iyilik ve güzellikler, salih ameller olacaktır. Dolayısıyla insanlar arasındaki davaların görülmesi, hakların ödenmesi de bu sermayeyle mümkün- dür. Peygamber Efendimiz, hadis-i şe- riflerinde meseleyi şöyle açıklamaktadır: “Ahiret gününde ne altın ne de gümüş para vardır. Bu nedenle haksızlık yapa- nın iyilik ve sevapları varsa bunlardan alınıp hak sahibine verilir. Şayet sevabı yoksa o kişi, mağdur ettiği kişinin gü- nahlarını yüklenir.” (Tirmizi, Sıfatü’l-kıyame, 2.)

İnsan olarak en büyük yanılgımız in- sanlarla olan hukukumuzu yeteri kadar önemsemeyerek ahiret sermayemizi yal- nızca Allah’a karşı yükümlülüklerden ibaret sanmamızdır. Elbette ki ilk ve ön- celikli görevimiz O’na inanmak, ibadet ve taatimizi eksiksiz bir şekilde yerine getirmektir. Ancak bunların yanı sıra Rabbimiz bizden, birbirine sevgi ve mu- habbet duygularıyla yaklaşan, iyiliği tav- siye edip kötülükten nehyeden, kırgın- lık ve dargınlıklara asla fırsat vermeyen “Allah’ın kardeş olan kulları” olmamızı (Müslim, Birr, 32.) ve böylece örnek bir top- lum oluşturmamızı istemektedir. Bu ne- denledir ki yüce kitabında sosyal hayatın düzenlenmesi ve beşerî münasebetlerin geliştirilmesine dair pek çok hükme yer vermiş, hukukun gözetilmesi ve adaletin hâkim kılınması gerektiğinin altını ısrarla çizmiştir. Peygamberimiz (s.a.s.), “(Ey in- sanlar!) Bu (zilhicce) ayınızda, bu (Mek- ke) şehrinizde bu (arefe) gününüz nasıl saygın ise kanlarınız, mallarınız ve ırzla- rınız (şeref ve haysiyetiniz) da aynı şekil- de saygındır (dokunulmazdır)...” (Müslim, Hac, 147.) hadisiyle insanların dokunulmaz haklarını en genel anlamda beyan eder- ken ayet ve hadislerde anne babanın, çocukların, yakın ve uzak akrabanın, komşuların ve toplumda bulunan her bir bireyin birbirleri üzerindeki hakları ayrıntılı olarak ifade edilmiştir. Bu doğ- rultuda kalp kırmadan adam öldürmeye, iftiradan gasp ve hırsızlığa kadar insan haklarının her türlü şekilde ihlali kul hakkına girmek olarak değerlendirilmiş ve suç kabul edilmiştir. Rahmeti gazabı- nı geçmiş olan Rabbimiz, kullarına karşı işlenen bu suçları kendi affı kapsamında tutmamış, kul haklarının asıl sahiplerine ödenmesini uygun görmüştür. Sözge- limi cihat ederken şehit olan kimsenin günahları Allah tarafından bağışlansa da borcunun affolunmayacağı bildirilmiştir. (Müslim, İmare, 120; Nesai, Cihad, 32.) Zira borç,kul hakkı kapsamındadır ve asıl muhatabıyla helalleşmeden bu yükümlülükten kurtulmak mümkün değildir.

Her hak sahibine hakkını vermenin esas olduğu dinimizde ihlal edilen her bir hakkın gerek bu dünyada gerekse ahiret- te telafisi gerekmektedir. Nitekim ahireti anlamlı kılan en önemli şeylerden biri, bu dünyada ödenmeyen hakların orada ödenecek olması ve böylece ilahî adaletin tam anlamıyla gerçekleşecek olmasıdır. “Kim kardeşine haksızlık etmişse, onun- la helalleşsin...” (Buhari, Rikak, 48.) diyen Hz. Peygamber, ihlal edilen hakların dünya- da telafi edilmesini tavsiye etmektedir. Zira ahirette telafisi durumunda yegâne sermayemiz olan salih amellerimiz bizi güzel bir sona eriştirmeden tükenebilir. Bu duruma düşen kimseyi “müflis” diye adlandıran Allah Rasulü, onun ahiret- teki hâlini şöyle tasvir etmiştir: “Müflis, kıyamet gününde kıldığı namaz, tuttu- ğu oruç ve verdiği zekâtla gelir. Ancak dünyada iken şuna sövmüş, buna iftira atmış, ötekinin malını yemiş, berikinin kanını dökmüş, bir başkasını da döv- müştür. (İhlal ettiği bu hakların karşılığı olarak) iyiliklerinden alınıp hak sahip- lerine verilir. Şayet hesabı görülmeden iyilikleri biterse, mağdur ettiği insanların günahlarından alınarak bunun üzerine yüklenir, sonra da cehenneme atılır.” (Müslim, Birr, 59.)

“Ey huzur içinde olan nefis! Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön! Artık (iyi) kullarımın arasına, cen- netime gir.” (Fecr, 89/27-30.) hitabını bekler- ken beka yurdunda “müflis” konumuna düşmemek için hem Allah’a hem insan- lara hem de tüm kâinata karşı görev ve sorumluluklarımızı eş zamanlı olarak yerine getirme gayretinde olmalı ve Al- lah Rasulü’nün, “Allah’ın huzuruna, hiç kimseye haksızlık yapmadan çıkmayı u- muyorum.” (Ebu Davud, Büyû’ (İcare), 49.) dediği gibi biz de huzur-ı ilahîye üzerimizde kul hakkı olmadan çıkabilmek için dua etmeliyiz.(D.Dergisi Alıntı)

 


Yorumlar - Yorum Yaz
ZİYARETÇİ BİLGİLERİ
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam55
Toplam Ziyaret77770
SEÇME YAZILAR